Po ludzku: ta strona piecze ciasteczka na Twoim komputerze. W języku urzędowym: ta strona używa cookies. Korzystając z niej, wyrażasz zgodę na ich używanie, zgodnie z ustawieniami przeglądarki.
image1 image2 image3

W mediach

Bohaterowie są świetni

Polski kryminał retro, o którym niestety nie jest głośno, a powinno być. Dlaczego? - czytamy na portalu ekulturalni

Czytaj więcej: Bohaterowie są świetni

Wiedzieliście?

Koziołek szpikuje swoją powieść mnóstwem szczegółów. Wiedzieliście na przykład, że Hugo Boss szył mundury dla nazistów? No właśnie - pisze Ewa Dąbrowska w recenzji na Portalu Kryminalnym.

Czytaj więcej: Wiedzieliście?

Sokół wylądował w stylu retro

Ten podgatunek kryminału jest specyficzny: zbieranie materiałów trwa najczęściej o wiele dłużej niż pisanie samej książki. Tak też było w tym przypadku - zdradził Krzysztof Koziołek podczas prapremiery swojej najnowszej powieści "Furia rodzi się w Sławie".

Czytaj więcej: Sokół wylądował w stylu retro

Ciekawy wątek miłosny

Książka na pewno spodoba się czytelnikom, którzy uwielbiają wojskowe intrygi, szpiegów, tajemnicze badania naukowe, broń psychologiczną, telepatię i jasnowidzenie, magiczne wątki starych ksiąg, pilnie strzeżonych komnat  i podziemi zamków, okultyzmu i czarownic palonych na stosach - czytamy w recenzji Magdaleny Wentrys na portalu ekulturalni.pl

Czytaj więcej: Ciekawy wątek miłosny

Dawid kontra Goliat

Żeby skutecznie walczyć z rynkowymi Goliatami, trzeba w sobie pielęgnować spryt biblijnego Dawida i nie bać się iść na przebój. Nie bez powodu podtytuł mojego projektu to "kryminalny eksperyment cenowy" - Krzysztof Koziołek w rozmowie z Bartoszem Adamiakiem o najnowszym Literackim projekcie KREW, w którym za darmo udostępnił ebook "Bóg nie weźmie w tym udziału" tutaj>>

Darmowy ebook do pobrania tutaj>>

 

Kryminał retro z genialną akcją

Jednym słowem "Furia rodzi się w Sławie" to bardzo zgrabnie napisany kryminał retro, z genialną, intrygującą, mistyczną akcją, przekonującymi bohaterami i zagadką, na rozwiązanie której na pewno nie wpadniecie. Autor postarał się również o to, by język – zarówno narracji, jak i dialogów – był przyjemny dla czytelnika, a jednocześnie odbiegał od tego, co na co dzień spotykamy w prasie, telewizji, czy Internecie - to fragment recenzji na blogu Dune Fairytales.

Czytaj więcej: Kryminał retro z genialną akcją

Jak być pisarzem i na tym zarabiać

Czytając rozmowę z p. Kają Malanowską na portalu natemat.pl, aż mi się chce wyć. I to, o zgrozo!, mimo że sam jestem pisarzem. Ba, pisarzem zawodowym, czyli takim, który się z pisania utrzymuje! Od p. Kai różni mnie jednak podejście do tematu. Teoretycznie też powinienem być zainteresowany tym, aby to Skarb Państwa dotował pisarzy, bo pewnie wtedy mógłbym się gdzieś po drodze nachapać (o ile oczywiście miałbym ku temu odpowiednie znajomości). Ja jednak uważam, że pisanie i wydawanie książek jest branżą jak każda inna, a książki są takim samym towarem jak bułki, samochody czy proszki do prania i jedynym regulatorem w tym zakresie powinien być rynek. Powtórzę: teoretycznie powinienem być za gospodarką sterowaną na rynku wydawniczym. W praktyce jestem temu przeciwny.
Dlaczego? Trzy lata temu rzuciłem dobrze płatną pracę w redakcji i założyłem własne wydawnictwo, aby wydawać powieści niechciane przez wydawnictwa. Mocno zaryzykowałem, zachęcony głosami Czytelników i bibliotekarzy, którym moje kryminały mocno się podobają. Wówczas jeszcze naiwnie wierzyłem, że ważna jest jakość książki. Szybko się jednak dowiedziałem, że liczą się tylko znajomości i reklama, na którą stać nielicznych gigantów.
Powinienem dać sobie spokój przy swojej trzeciej czy czwartej książce, ja się jednak nie poddałem (tu przydała się umiejętność zaciskania zębów wyniesiona z górskich szlaków) i oto mam na koncie siedem wydanych powieści, ósmą w przygotowaniu do druku i kolejne w planach. I to mimo że takiego szczęścia do reklamy jak p. Kaja Malanowska (w postaci nominacji do Paszportu Polityki) nie miałem, musiałem sobie radzić w prosty sposób: pisać na tyle dobre powieści, żeby być kupowanym przez Czytelników i biblioteki. Wolny rynek sprawia, że muszę zaciskać zęby, widząc na księgarnianych półkach chłam, z którym moje niereklamowane powieści nie mogą wygrać. Ale jest też pozytywna strona tego literackiego medalu: żeby istnieć na tymże rynku, muszę się nieustannie rozwijać, próbując niczym Dawid konkurować z Goliatami.

Czytaj więcej: Jak być pisarzem i na tym zarabiać

Niesamowicie wciągająca książka!

Co znajdziecie w książce? Otóż idealne połączenie wartkiej akcji z tłem historycznym, czarny humor, szpiegostwo, potajemne spotkania kochanków, czarownice i wiele, wiele innych - pisze blogerka Magnolia044 na Interii. - Książka niesamowicie mnie wciągnęła, czuję się w pełni usatysfakcjonowana. Polecam - dodaje. Pełną recenzję można przeczytać tutaj (kliknij>>).

Sprawca zniknięcia Koziołka zabiera głos

Oto odpowiedź Dariusza Lorantego na oświadczenie Krzysztofa Koziołka (pisownia oryginalna):


Faktycznie, drogi panie Krzysztofie byłem na wizji programu Dzień Dobry TVN, w całkiem dobrym towarzystwie i powiedziałem coś. Coś co pana dotyczyło, ba mogło dotknąć. Szczerze poddałem wątpliwość istnienia pisarza Koziołka. Stwierdzając że autor książkę "Bóg tego nie wybaczy" to najprawdopodobniej jakiś urzędas ministerstwa sprawiedliwości.
Dzięki uprzejmości Gazety Lubuskiej (umożliwienie kontaktu) potwierdzam, że faktycznie pan jest. W przestrzeni internetowej stwierdziłem pańską aktywność na ziemi lubuskiej i nie mam wątpliwości jest taki pisarz. Co jednak nie do końca rozwiało moje wątpliwości które były przyczyną mojej wypowiedzi.
Moje stwierdzenie wynikało z dwóch powodów.

Czytaj więcej: Sprawca zniknięcia Koziołka zabiera głos